Uncategorized

24.02. 1957  (თბილისი) – 05. 09. 1998  (თბილისი) – ეთნომუსიკოლოგი, მუსიკისმცოდნეობის კანდიდატი. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი ფოლკლორის სპეციალობით (პროფ. გრიგოლ ჩხიკვაძის ხელმძღვანელობით).  ეწეოდა საშემსრულებლო, პედაგოგიურ და სამეცნიერო მუშაობას. სტუდენტობის წლებიდან სიცოცხლის ბოლომდე ეწეოდა აქტიურ ფოლკლორულ-შემკრებლობით მუშაობას.  ანსამბლ “მთიების” დამაარსებელი და უცვლელი ხელმძღვანელი. საბავშვო სტუდია “ამერ-იმერის” შემქმნელი და ხელმძღვანელი.

Read More

დაბ. 29. 01. 1929. – 07. 2009. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია ფორტეპიანოს სპეციალობით, 1961 წელს – მოსკოვის კონსერვატორიის მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი მუსიკის თეორიის სპეციალობით. 1961-1985 წწ. პედაგოგად მუშაობდა თბილისის კონსერვატორიისთეორიის კათედრაზე. შემდეგ 2007 წლამდე – მეცნიერთა-ნამშრომლად ქართული ხალხური შემოქმედების კათედრაზე. გამოქვეყნებული აქვს კვლევები ქართული ხალხურ-სასიმღერო მრავალხმიანობის საკითხებზე. ბოლო წლებში მუშაობდა ქართული მრავალხმიანი სიმღერის სხვადასხვა დიალექტის კილო-ინტონაციური წყობის პრობლემებზე.

Read More

დაბ. 12. 02. 1953 წ. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი, პროფესორი. ტმკსც-ის საზღვარგერეთული ბიუროს ხელმძღვანელი. მელბურნის უნივერსიტეტის მუსიკის ფაკულტეტის მეცნიერ-მკვლევარი. ფუმიო კოიცუმის სახელობის პრიზის ლაურეატი (2010) (ეს პრიზი იოსებ ჟორდანიას მიენიჭა ხალხური მრავალხმიანობის კვლევასა და მრავალხმიანობის წარმოშობის ახალი მოდელის შემუშავებაში).
1978 წ. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი ფოლკლორის სპეციალობით, 1981 წ. კი ასპირანტურა პროფ. გრიგოლ ჩხიკვაძის ხელმძღვანელობით. იყო ქართული ხალხური მუსიკალური შემოქმედების კათედრის პედაგოგი და მეცნიერ-თანამშრომელი და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხმელთაშუა ზღვის კულტიროლოგიის სამეცნიერო ცენტრის მუსიკის სექციის გამგე. საკანდიდატო დისერტაცია: “მოდულაცია აღმოსავლეთ საქართველოს ბურდონულ სიმღერებში” (1982), სადოქტორო დისერტაცია “Грузинское традиционное многоголосие в международном контексте многоголосных культур” (1991) კიევის სახელმწიფო კონსერვატორია.

იოსებ ჟორდანიას აქტიურმა სამეცნიერო მოღვაწეობამ დიდი როლი ითამაშა ხალხური მრავალხმიანობის კვლევის თანამედროვე ეთნომუსიკოლოგიის ერთ-ერთ პრიორიტეტულ მიმართულებად ჩამოყალიბებაში. იოსებ ჟორდანია არის ოთხი მონოგრაფიის და 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი (მესამე, ორტომიანი მონოგრაფია მალე გამოიცემა პორტუგალიაში).

 დაბ. 25. 07. 1957. ეთნომუსიკოლოგი. მუსიკოლოგიის დოქტორი (2009), ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, თბილისის კონსერვატორიის ფოლკლორის ლაბორატორიის სპეციალისტი, ქალთა ფოლკლორული ანსამბლის „მზეთამზის“ თანადამაარსებელი და წევრი. იკვლევს ქართული ტრადიციული მუსიკის სემანტიკის პრობლემებს, საბავშვო და ბავშვთა ფოლკლორს, ქართულ-ჩრდილოკავკასიურ პარალელებს. მონაწილეობს რესპუბლიკურ თუ საერთაშორისო სიმპოზიუმებში, სხვადასხვა პროექტში; არის ფოლკლორისტული ექსპედიციების მონაწილე და ხელმძღვანელი. გამოცემული აქვს ტრადიციული მუსიკის სანოტო კრებულები, დისკები, მონოგრაფიები ქართველ ლოტბარებზე (წიგნმა „პოლიკარპე ხუბულავა“ 2015 წლის საუკეთესო სამუსიკისმცოდნეო ნაშრომის ნომინაციაში გაიმარჯვა). აქვს უცხოეთში ქართული ხალხური სიმღერის სწავლების გამოცდილება.

Read More

cover

2010 წელს თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ტრადიციული მრავალხმიანობის კვლევის საერთაშორისო ცენტრმა გამოსცა ეთნომუსიკოლოგიური ნაშრომების ინგლისურენოვანი კრებული `ექო საქართველოდან: ჩვიდმეტი არგუმენტი ქართული მრავალხმიანობის შესახებ” (Echoes from Georgia: Seventeen Arguments on Georgian polyphony). პროექტი განხორციელდა ამერიკული გამომცემლობის Nova Science Publishers-ის მხარდაჭერით, გამომცემლობის პრეზიდენტის ბ-ნ ფრენკ კოლუმბუსისა და ვიცეპრეზიდენტის, ქ-ნ ნადია გოცირიძე-კოლუმბუსის უშუალო მონაწილეობით, რისთვისაც ქართველი ეთნომუსიკოლოგები მათ მიმართ უსაზღვრო მადლიერებას გამოხატავენ.

Read More

19.07. 1981. Ethnomusicologist, Doctor of Arts; was born on 19 July, 1981, in Tbilisi. In 2002 graduated from Tbilisi state Conservatoire, Bachelor of Music History. Defended dissertation: “Georgian Round-dance Songs: Peculiarities of Musical Language”. Since 2004 has been a specialist at the Laboratory of Georgian Folk Music Department of Tbilisi State Conservatoire. Since 2008 has been a teacher at E. Mikeladze Tbilisi Central Music School; worked at the State Folklore Centre of Georgia in 2008-2012;  in 2008-2012 was a music presenter and author of ethnomusicological programs at FolkRadio: “history of one song”, Georgian musical dialects”, “A genre”, since 2015 has been Assistant professor at V.Sarajishvili Tbilisi state Conservatoire.

Has participated in about 20 folk music expeditions; is a former member of ensemble “Pesvebi” and “Conservatoire ensemble”; directs ensemble “Akhalukhlebi”. His scholarly interest is Georgian round-dance songs.

Read More

2009 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის სამაგისტრო პროგრამა (მუსიკოლოგიის სპეციალობით). ამჟამად, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კულტურის კვლევების მესამე წლის დოქტორანტია. თბილისის კონსერვატორიის ტრადიციული მრავალხმიანობის კვლევის საერთაშორისო ცენტრის სპეციალისტი, ICTM-ის წევრი. ასევე, არის გიორგი მთაწმინდელის სახელობის საეკლესიო გალობის უმაღლესი სასწავლებლის სოციალური ქსელებისა და პროექტების მენეჯერი. 2009-2013 წლებში მუშაობდა რადიო მუზასა და ფოლკ რადიოში. მისი სამეცნიერო  ინტერესის სფეროა ქართულ და მეზობელ მუსიკალურ კულტურებს შორის ურთიერთკავშირებისა და ურთიერთქმედების საკითხები. 2016 წელს მონაწილეობდა ICTM-ის ტრადიციული მუსიკის ისტორიული წყაროების კვლევის ჯგუფის 21-ე სიმპოზიუმში (პარიზი, საფრანგეთი).

Paul Klee "Polyphony"

მრავალხმიანობას, როგორც წესი, განსაზღვრავენ, როგორც ისეთი ტიპის მუსიკას, სადაცერთდროულად ისმის ერთზე მეტი სიმაღლისბგერა. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადად ვეთანხმები მრავალხმიანობის აღნიშნულგანსაზღვრებას, მიმაჩნია, რომ იგი ძალიან ცალმხრივია და არ ითვალისწინებს ვოკალური მრავალხმიანობისათვის უაღრესად მნიშვნელოვან სოციალურ ფაქტორს. ჩემი ღრმა რწმენით, ვოკალური მრავალხმიანობის ფენომენში გარკვევისათვის აუცილებელია გამოვყოთ ორი ძირითადი ფაქტორი, რომლებიც ამ მოვლენის არსს ასახავენ. ესენია სოციალური და მუსიკალური ფაქტორები. მრავალხმიანობა შეიძლება წარმოდგენილი იყოს კულტურაში როგორც ერთიანი მოვლენა (ანუ მოვლენა, რომელიც ორივე –სოციალურ და მუსიკალურ ფაქტორებს მოიცავს), მაგრამ მრავალხმიანობა ასევე შეიძლება იყოს წარმოდგენილი კულტურაში მხოლოდ სოციალური, ან მხოლოდ მუსიკალური ფაქტორის საშუალებით. სოციალური მრავალხმიანობა გულისხმობს ადამიანთა ჯგუფის მიერ აქტიურ მუსიკალურ ურთიერთობას. მუსიკალური მრავალხმიანობა გულისხმობს ისეთი ტიპის მუსიკას, რომელშიც ერთდროულად ჟღერს ერთზე მეტი სიმაღლის ბგერა. აშკარაა, რომ მრავალხმიანობის განსაზღვრის ზემოთ ნახსენები ტრადიციული ფორმულირება ეყრდნობა მხოლოდ მუსიკალურ ფაქტორს და საერთოდ არ ითვალისწინებსსოციალურ ფაქტორს. სოციალური და მუსიკალური ფაქტორები ყოველთვის არ თანაარსებობენ კონკრეტულ კულტურებში. მაგალითად, უნისონური (ან ოქტავური) სიმღერის ფენომენი სოციალურად მრავალხმიანობაა (რადგანაც საქმე გვაქვს ჯგუფურ მუზიცირებასთან), მაგრამ მუსიკალურად ეს არის ერთხმიანობა (რადგან განხვავებული სიმაღლის ბგერების შერწყმასთან არა გვაქვს საქმე). 

Read More

იაპონია (აინები)

 მრავალხმიანი მღერის ყველაზე იზოლირებული ტრადიცია მსოფლიოში არსებობს აღმოსავლეთ აზიაში – ჩრდილოეთ იაპონიასა და კურილიის კუნძულებზე მცხოვრებ აინებს შორის.

აინების ეთნიკური, ლინგვისტური და რასობრივი მიკუთვნება არაერთხელ განხილულა მეცნიერებაში. თავდაპირველად ევროპელებმა ისინი ფინელებს მიამსგავსეს. ჩრდილოეთ იაპონიაში დღეისათვის დაახლოებით 20.000 აინი ცხოვრობს (ძირითადად კუნძულ ხოკაიდოზე). მათგან დაახლოებით ას ადამიანს შეუძლია მხოლოდ დღეს აინთა ენაზე საუბარი.

აინთა ტრადიციული მრავალხმიანობა მოკლე მუსიკალური ფრაზების კანონიკურ იმიტაციაზეა დაფუძვნებული. ტანიმოტოKკაზუიუკის (1965, 1975) გამოკვლევის თანახმად, აინური მუსიკის 13 სხვასხვა ჟანრიდან ყველაზე მთავარია ორი:

1) უპოპო, ესაა წრეში მჯდარი მოხუცების მიერ ნამღერი კანონური მრავალხმიანობა, დa 2) რიმზე, ესაა წრიული ცეკვა, იშვიათად ნამღერი კანონითურთ.

Read More